Αριστερή Συσπείρωση Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ:
'via Blog this'
AddThis Smart Layers
welcome
Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011
Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011
Μειωμένα επίπεδα τεστοστερόνης συνεπάγεται η πατρότητα
Βιολογική προσαρμογή για τον ρόλο του «μπαμπά»
Μειωμένα επίπεδα τεστοστερόνης συνεπάγεται η πατρότητα

- Η μείωση της τεστοστερόνης βοηθά τον άνδρα να επικεντρωθεί περισσότερο στα οικογενειακά του καθήκοντα
Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
Οι άνδρες φαίνεται ότι είναι τελικά βιολογικά προγραμματισμένοι να αναθρέφουν παιδιά, υποστηρίζουν Αμερικανοί ερευνητές που ανακάλυψαν ότι τα επίπεδα της τεστοστερόνης μειώνονται στους άνδρες, όταν αυτοί αποκτούν απογόνους.
Η μείωση στα επίπεδα της ανδρικής ορμόνης ενδεχομένως να αλλάζει τον προσανατολισμό του άνδρα, ώστε να είναι περισσότερο αφοσιωμένος στην οικογένεια και λιγότερο πιθανό να αποζητά την ελευθερία της εργένικης ζωής.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Northwestern εξηγούν σε σχετικό άρθρο του επιστημονικού εντύπου Proceedings of the National Academy of Sciences ότι, η τεστοστερόνη αυξάνει τις ερωτικές διαθέσεις ενός άνδρας και τον βοηθά να είναι «μάχιμος» στην προσπάθεια ανεύρεσης συντρόφου.
Οι επιστήμονες έθεσαν υπό ιατρική παρακολούθηση 624 νεαρούς άνδρες πριν και μετά την απόκτηση απογόνων. Παρατήρησαν ότι μόλις ένας άνδρας αποκτούσε παιδί, τα επίπεδα της τεστοστερόνης έπεφταν σημαντικά.
Οι άνδρες με νεογέννητα παιδιά (μικρότερα των 30 ημερών) είχαν εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης. Οι μεγαλύτερες μειώσεις παρατηρούνταν σε όσους εμπλέκονταν ενεργά στην φροντίδα του παιδιού.
Όπως εξηγεί ο επικεφαλής των ερευνητών Κρίστοφερ Κουζαβα «η ανατροφή των παιδιών είναι μια προσπάθεια συνεργασίας που καθορίζεται από την αναγκαιότητα, και η μελέτη αποδεικνύει ότι οι άνδρες είναι τελικά ‘βιολογικά προγραμματισμένοι’ γι’ αυτή την δύσκολη ‘δουλειά’».
Και συνεχίζει: «η πατρότητα και οι απαιτήσεις που έχει ένα νεογνό, προϋποθέτουν πολλές συναισθηματικές, ψυχολογικές και σωματικές αλλαγές. Η έρευνα αποδεικνύει ότι η βιολογία του άνδρα μπορεί να αλλάξει σημαντικά ώστε να μπορέσει να εκπληρώσει τις απαιτήσεις που έχει η πατρότητα».
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα μειωμένα επίπεδα της τεστοστερόνης μπορεί να παρέχουν προστασία στον οργανισμό έναντι αρκετών χρόνιων ασθενειών, γεγονός που εξηγεί εν μέρει γιατί οι έγγαμοι άνδρες και οι πατεράδες γενικά απολαμβάνουν καλύτερη υγεία, από τους συνομήλικούς τους διαζευγμένους ή εργένηδες.
Η Δρ Άσλεϊ Γκρόσμαν, εκπρόσωπος τύπου της Εταιρείας Ενδοκρινολογίας της Μ.Βρετανίας σχολιάζει ότι «η ζωή και η βιολογία μπορεί τελικά να είναι πιο ευπροσάρμοστες απ’ ότι πιστεύαμε μέχρι σήμερα».
Ο Δρ Άλλαν Πάσεϊ, λέκτορας Ανδρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ συμπληρώνει ότι «τα επίπεδα της τεστοστερόνης στους άνδρες γενικά δεν αλλάζουν δραματικά. Μπορεί να φθίνουν με αργό ρυθμό καθώς ο άνδρας μεγαλώνει ή να αλλάζουν ως απόρροια κάποιων ιατρικών παθήσεων και θεραπειών. Αλλά το γεγονός ότι μειώνονται τόσο σημαντικά ως απόρροια της οικογενειακής ζωής, είναι πραγματικά ενδιαφέρον. Τα συμπεράσματα της έρευνας ενδεχομένως να μπορούν να δικαιολογηθούν και εξελικτικά, αν αποδεχθούμε την άποψη ότι οι άνδρες με χαμηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης είναι πιθανότερο να είναι μονογαμικοί και να εμπλέκονται πιο ενεργά στην φροντίδα των παιδιών τους. Ωστόσο, είναι σημαντικό να ελέγξουμε σε βάθος τη σχέση των επιπέδων της τεστοστερόνης με την συμπεριφορά του άνδρα, πριν καταλήξουμε σε οριστικά συμπεράσματα.»
Η μείωση στα επίπεδα της ανδρικής ορμόνης ενδεχομένως να αλλάζει τον προσανατολισμό του άνδρα, ώστε να είναι περισσότερο αφοσιωμένος στην οικογένεια και λιγότερο πιθανό να αποζητά την ελευθερία της εργένικης ζωής.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Northwestern εξηγούν σε σχετικό άρθρο του επιστημονικού εντύπου Proceedings of the National Academy of Sciences ότι, η τεστοστερόνη αυξάνει τις ερωτικές διαθέσεις ενός άνδρας και τον βοηθά να είναι «μάχιμος» στην προσπάθεια ανεύρεσης συντρόφου.
Οι επιστήμονες έθεσαν υπό ιατρική παρακολούθηση 624 νεαρούς άνδρες πριν και μετά την απόκτηση απογόνων. Παρατήρησαν ότι μόλις ένας άνδρας αποκτούσε παιδί, τα επίπεδα της τεστοστερόνης έπεφταν σημαντικά.
Οι άνδρες με νεογέννητα παιδιά (μικρότερα των 30 ημερών) είχαν εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης. Οι μεγαλύτερες μειώσεις παρατηρούνταν σε όσους εμπλέκονταν ενεργά στην φροντίδα του παιδιού.
Όπως εξηγεί ο επικεφαλής των ερευνητών Κρίστοφερ Κουζαβα «η ανατροφή των παιδιών είναι μια προσπάθεια συνεργασίας που καθορίζεται από την αναγκαιότητα, και η μελέτη αποδεικνύει ότι οι άνδρες είναι τελικά ‘βιολογικά προγραμματισμένοι’ γι’ αυτή την δύσκολη ‘δουλειά’».
Και συνεχίζει: «η πατρότητα και οι απαιτήσεις που έχει ένα νεογνό, προϋποθέτουν πολλές συναισθηματικές, ψυχολογικές και σωματικές αλλαγές. Η έρευνα αποδεικνύει ότι η βιολογία του άνδρα μπορεί να αλλάξει σημαντικά ώστε να μπορέσει να εκπληρώσει τις απαιτήσεις που έχει η πατρότητα».
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα μειωμένα επίπεδα της τεστοστερόνης μπορεί να παρέχουν προστασία στον οργανισμό έναντι αρκετών χρόνιων ασθενειών, γεγονός που εξηγεί εν μέρει γιατί οι έγγαμοι άνδρες και οι πατεράδες γενικά απολαμβάνουν καλύτερη υγεία, από τους συνομήλικούς τους διαζευγμένους ή εργένηδες.
Η Δρ Άσλεϊ Γκρόσμαν, εκπρόσωπος τύπου της Εταιρείας Ενδοκρινολογίας της Μ.Βρετανίας σχολιάζει ότι «η ζωή και η βιολογία μπορεί τελικά να είναι πιο ευπροσάρμοστες απ’ ότι πιστεύαμε μέχρι σήμερα».
Ο Δρ Άλλαν Πάσεϊ, λέκτορας Ανδρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ συμπληρώνει ότι «τα επίπεδα της τεστοστερόνης στους άνδρες γενικά δεν αλλάζουν δραματικά. Μπορεί να φθίνουν με αργό ρυθμό καθώς ο άνδρας μεγαλώνει ή να αλλάζουν ως απόρροια κάποιων ιατρικών παθήσεων και θεραπειών. Αλλά το γεγονός ότι μειώνονται τόσο σημαντικά ως απόρροια της οικογενειακής ζωής, είναι πραγματικά ενδιαφέρον. Τα συμπεράσματα της έρευνας ενδεχομένως να μπορούν να δικαιολογηθούν και εξελικτικά, αν αποδεχθούμε την άποψη ότι οι άνδρες με χαμηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης είναι πιθανότερο να είναι μονογαμικοί και να εμπλέκονται πιο ενεργά στην φροντίδα των παιδιών τους. Ωστόσο, είναι σημαντικό να ελέγξουμε σε βάθος τη σχέση των επιπέδων της τεστοστερόνης με την συμπεριφορά του άνδρα, πριν καταλήξουμε σε οριστικά συμπεράσματα.»
health.in.gr
in.gr - Δυσλεξία: Συχνή (μαθησιακή δυσκολία) αλλά αντιμετωπίσιμη - Υγεία - Παιδί - Ειδήσεις
in.gr - Δυσλεξία: Συχνή (μαθησιακή δυσκολία) αλλά αντιμετωπίσιμη - Υγεία - Παιδί - Ειδήσεις:
'via Blog this'
'via Blog this'
Αθήνα
Η δυσλεξία επηρεάζει τη ζωή εκατομμυρίων παιδιών και ενηλίκων σε όλο τον κόσμο, με σοβαρές εκπαιδευτικές, ψυχολογικές και κοινωνικές συνέπειες.
Εκδηλώνεται τα πρώτα χρόνια φοίτησης στο δημοτικό σχολείο, ως μία απροσδόκητη και ανεξήγητη μαθησιακή δυσκολία στην ανάγνωση και στη γραφή, σε φυσιολογικά παιδιά με κανονική ή και ανώτερη ευφυΐα, που μέχρι τότε τίποτε δεν έδειχνε ότι είχαν κάποιο πρόβλημα.
Η Διεθνής Ομοσπονδία Νευρολογίας καθορίζει τη δυσλεξία ως σύνδρομο που εκδηλώνεται με απροσδόκητη αποτυχία στην εκμάθηση του γραπτού λόγου, ιδιαίτερα της ανάγνωσης, παρά την επαρκή σχολική εκπαίδευση, τη φυσιολογική νοημοσύνη και τις επαρκείς κοινωνικο-πολιτιστικές ευκαιρίες. Οφείλεται σε νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει θεμελιακές λειτουργίες της μάθησης.
Όπως λέει η παιδίατρος - αναπτυξιολόγος Λωρέττα Θωμαΐδου (Ιατρείο Αναπτυξιακής Παιδιατρικής, Α’ Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών) «από τον ορισμό προκύπτει ότι έχουμε να κάνουμε με μία διαταραχή που αφορά και περιορίζεται μόνο στο γραπτό λόγο και όχι στον προφορικό. Περιορίζεται δηλαδή σε διαταραχή των δεξιοτήτων εκείνων που είναι αναγκαίες για την εκμάθηση της ανάγνωσης, της γραφής και της ορθογραφίας».
Το δεύτερο στοιχείο, όπως επισημαίνει, είναι ότι η δυσλεξία είναι σύνδρομο. Και ως σύνδρομο δεν μπορεί παρά η διάγνωση της να στηρίζεται σε περιγραφή τυπικών χαρακτηριστικών εκδηλώσεων.
«Παρουσιάζεται σε παιδιά με κανονική ή και ανώτερη νοημοσύνη που φοιτούν σε κανονικά σχολεία κι έχουν εκτεθεί σε συνήθη κοινωνικά και πολιτιστικά ερεθίσματα. Δηλαδή δεν πρόκειται για περιβαλλοντικό πρόβλημα, αλλά για νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει θεμελιώδεις λειτουργίες μάθησης», τονίζει και προσθέτει ότι «υπολογίζεται ότι περίπου 1 έως 3% του συνολικού πληθυσμού εμφανίζει δυσλεξία, ενώ το ποσοστό των παιδιών σχολικής ηλικίας που για διάφορους λόγους εμφανίζουν μαθησιακές δυσκολίες, χωρίς να έχουν δυσλεξία είναι πολύ μεγαλύτερο και υπολογίζεται σε 20 έως 25%».
Ο καθηγητής Μαθησιακών Δυσκολιών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας,Γιώργος Θ.Παυλίδης τονίζει ότι «η δυσλεξία είναι ειδική μαθησιακή δυσκολία στα γραπτά. Δηλαδή, οι δυσλεξικοί παρουσιάζουν μεγάλη δυσκολία στην ανάγνωση -πολύ αργή, με λάθη-, στην ορθογραφία και δυσκολεύονται να μεταφέρουν τον προφορικό τους λόγο στο γραπτό».
Για τον κ.Παυλίδη, που η προσφορά του στο θέμα της δυσλεξίας έχει αναγνωριστεί παγκοσμίως, καθώς είναι ο εφευρέτης του τεστ Οφθαλμοκίνησης για την ακριβή διάγνωση της δυσλεξίας, αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας Προβλημάτων Μάθησης και διευθυντής 20 Ερευνητικών Προγραμμάτων στην Αγγλία, στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα, «η δυσλεξία είναι θείο δώρο όταν γνωρίζουμε την ύπαρξή της και την αντιμετωπίζουμε σωστά. Αντιθέτως η άγνοια τη μετατρέπει σε μειονέκτημα».
«Είναι βιολογικής αιτιολογίας, κυρίως κληρονομική (γονίδια 1, 6 και 15). Επίσης είναι ιδιαίτερα παραπλανητική κατάσταση, επειδή δεν φαίνεται στην καθημερινή προφορική επικοινωνία. Οι δυσλεξικοί είναι συνήθως προικισμένα άτομα, υψηλής ευφυΐας, με ιδιαίτερα μεγάλη δημιουργικότητα, εφευρετικότητα και καλό προφορικό λόγο», εξηγεί ο κ.Παυλίδης.
Ενδεικτικό είναι ότι ο Πάμπλο Πικάσο, ο Άλμπερτ Αινστάιν, ο Τζόν Κένεντι, η Αγκάθα Κρίστι, ο Ουόλτ Ντίσνει, ο Τόμας Τζέφερσον, ο Τζόρτζ Ουάσινγκτον κ.α ήταν άνθρωποι δυσλεκτικοί και ιδιαίτερα προικισμένοι καθώς διέπρεψαν ο καθένας στον τομέα του.
Επειδή η δυσλεξία είναι κυρίως κληρονομική, υπάρχει από τη γέννα. Συνεπώς, υπάρχει και μπορεί να εντοπισθεί από την προσχολική ηλικία με βιολογικά τεστ, όπως είναι το τεστ «Παυλίδη».
Διεθνώς, η δυσλεξία εμφανίζεται σε 4 αγόρια προς 1 κορίτσι, που σημαίνει ότι τα αίτιά της είναι βιολογικά, γι’ αυτό και τα διαφορετικά κοινωνικο-πολιτιστικά περιβάλλοντα δεν επηρεάζουν την αναλογία αγοριών (4) - κοριτσιών (1).
Ο κ.Παυλίδης συμβουλεύει γονείς και εκπαιδευτικούς για έγκαιρη και ακριβή διάγνωση της δυσλεξίας, η οποία πρέπει να συνδυάζεται με την αποδοχή της κατάστασης, την κατανόηση και με την θετική αντιμετώπιση.
Τα παιδιά και ιδιαιτέρως τα δυσλεξικά, είναι πολύ πιο ευαίσθητα στην απόρριψη και στην αρνητική - ταπεινωτική κριτική, διότι την υφίστανται διαρκώς.
Είναι αναγκαίο να γίνει συνειδητή προσπάθεια τόνωσης του ηθικού τους και να αποφεύγονται οι αρνητικές και οι υποτιμητικές παρατηρήσεις, γιατί μειώνουν την αυτοπεποίθηση, τα κίνητρα και συνεπώς, τη σχολική επίδοση.
Η στοργική, ενθαρρυντική και η αξιοπρεπής αντιμετώπιση των δυσλεξικών, επιφέρει θετικά αποτελέσματα τόσο στον ψυχο-κοινωνικό όσο και στο μαθησιακό τομέα. Αλλάζει η ζωή τους προς το καλύτερο και οδηγούνται από την αποτυχία στην επιτυχία, από τη δυστυχία στην ευτυχία.
Εκδηλώνεται τα πρώτα χρόνια φοίτησης στο δημοτικό σχολείο, ως μία απροσδόκητη και ανεξήγητη μαθησιακή δυσκολία στην ανάγνωση και στη γραφή, σε φυσιολογικά παιδιά με κανονική ή και ανώτερη ευφυΐα, που μέχρι τότε τίποτε δεν έδειχνε ότι είχαν κάποιο πρόβλημα.
Η Διεθνής Ομοσπονδία Νευρολογίας καθορίζει τη δυσλεξία ως σύνδρομο που εκδηλώνεται με απροσδόκητη αποτυχία στην εκμάθηση του γραπτού λόγου, ιδιαίτερα της ανάγνωσης, παρά την επαρκή σχολική εκπαίδευση, τη φυσιολογική νοημοσύνη και τις επαρκείς κοινωνικο-πολιτιστικές ευκαιρίες. Οφείλεται σε νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει θεμελιακές λειτουργίες της μάθησης.
Όπως λέει η παιδίατρος - αναπτυξιολόγος Λωρέττα Θωμαΐδου (Ιατρείο Αναπτυξιακής Παιδιατρικής, Α’ Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών) «από τον ορισμό προκύπτει ότι έχουμε να κάνουμε με μία διαταραχή που αφορά και περιορίζεται μόνο στο γραπτό λόγο και όχι στον προφορικό. Περιορίζεται δηλαδή σε διαταραχή των δεξιοτήτων εκείνων που είναι αναγκαίες για την εκμάθηση της ανάγνωσης, της γραφής και της ορθογραφίας».
Το δεύτερο στοιχείο, όπως επισημαίνει, είναι ότι η δυσλεξία είναι σύνδρομο. Και ως σύνδρομο δεν μπορεί παρά η διάγνωση της να στηρίζεται σε περιγραφή τυπικών χαρακτηριστικών εκδηλώσεων.
«Παρουσιάζεται σε παιδιά με κανονική ή και ανώτερη νοημοσύνη που φοιτούν σε κανονικά σχολεία κι έχουν εκτεθεί σε συνήθη κοινωνικά και πολιτιστικά ερεθίσματα. Δηλαδή δεν πρόκειται για περιβαλλοντικό πρόβλημα, αλλά για νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει θεμελιώδεις λειτουργίες μάθησης», τονίζει και προσθέτει ότι «υπολογίζεται ότι περίπου 1 έως 3% του συνολικού πληθυσμού εμφανίζει δυσλεξία, ενώ το ποσοστό των παιδιών σχολικής ηλικίας που για διάφορους λόγους εμφανίζουν μαθησιακές δυσκολίες, χωρίς να έχουν δυσλεξία είναι πολύ μεγαλύτερο και υπολογίζεται σε 20 έως 25%».
Ο καθηγητής Μαθησιακών Δυσκολιών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας,Γιώργος Θ.Παυλίδης τονίζει ότι «η δυσλεξία είναι ειδική μαθησιακή δυσκολία στα γραπτά. Δηλαδή, οι δυσλεξικοί παρουσιάζουν μεγάλη δυσκολία στην ανάγνωση -πολύ αργή, με λάθη-, στην ορθογραφία και δυσκολεύονται να μεταφέρουν τον προφορικό τους λόγο στο γραπτό».
Για τον κ.Παυλίδη, που η προσφορά του στο θέμα της δυσλεξίας έχει αναγνωριστεί παγκοσμίως, καθώς είναι ο εφευρέτης του τεστ Οφθαλμοκίνησης για την ακριβή διάγνωση της δυσλεξίας, αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας Προβλημάτων Μάθησης και διευθυντής 20 Ερευνητικών Προγραμμάτων στην Αγγλία, στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα, «η δυσλεξία είναι θείο δώρο όταν γνωρίζουμε την ύπαρξή της και την αντιμετωπίζουμε σωστά. Αντιθέτως η άγνοια τη μετατρέπει σε μειονέκτημα».
«Είναι βιολογικής αιτιολογίας, κυρίως κληρονομική (γονίδια 1, 6 και 15). Επίσης είναι ιδιαίτερα παραπλανητική κατάσταση, επειδή δεν φαίνεται στην καθημερινή προφορική επικοινωνία. Οι δυσλεξικοί είναι συνήθως προικισμένα άτομα, υψηλής ευφυΐας, με ιδιαίτερα μεγάλη δημιουργικότητα, εφευρετικότητα και καλό προφορικό λόγο», εξηγεί ο κ.Παυλίδης.
Ενδεικτικό είναι ότι ο Πάμπλο Πικάσο, ο Άλμπερτ Αινστάιν, ο Τζόν Κένεντι, η Αγκάθα Κρίστι, ο Ουόλτ Ντίσνει, ο Τόμας Τζέφερσον, ο Τζόρτζ Ουάσινγκτον κ.α ήταν άνθρωποι δυσλεκτικοί και ιδιαίτερα προικισμένοι καθώς διέπρεψαν ο καθένας στον τομέα του.
Επειδή η δυσλεξία είναι κυρίως κληρονομική, υπάρχει από τη γέννα. Συνεπώς, υπάρχει και μπορεί να εντοπισθεί από την προσχολική ηλικία με βιολογικά τεστ, όπως είναι το τεστ «Παυλίδη».
Διεθνώς, η δυσλεξία εμφανίζεται σε 4 αγόρια προς 1 κορίτσι, που σημαίνει ότι τα αίτιά της είναι βιολογικά, γι’ αυτό και τα διαφορετικά κοινωνικο-πολιτιστικά περιβάλλοντα δεν επηρεάζουν την αναλογία αγοριών (4) - κοριτσιών (1).
Ο κ.Παυλίδης συμβουλεύει γονείς και εκπαιδευτικούς για έγκαιρη και ακριβή διάγνωση της δυσλεξίας, η οποία πρέπει να συνδυάζεται με την αποδοχή της κατάστασης, την κατανόηση και με την θετική αντιμετώπιση.
Τα παιδιά και ιδιαιτέρως τα δυσλεξικά, είναι πολύ πιο ευαίσθητα στην απόρριψη και στην αρνητική - ταπεινωτική κριτική, διότι την υφίστανται διαρκώς.
Είναι αναγκαίο να γίνει συνειδητή προσπάθεια τόνωσης του ηθικού τους και να αποφεύγονται οι αρνητικές και οι υποτιμητικές παρατηρήσεις, γιατί μειώνουν την αυτοπεποίθηση, τα κίνητρα και συνεπώς, τη σχολική επίδοση.
Η στοργική, ενθαρρυντική και η αξιοπρεπής αντιμετώπιση των δυσλεξικών, επιφέρει θετικά αποτελέσματα τόσο στον ψυχο-κοινωνικό όσο και στο μαθησιακό τομέα. Αλλάζει η ζωή τους προς το καλύτερο και οδηγούνται από την αποτυχία στην επιτυχία, από τη δυστυχία στην ευτυχία.
health.in.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ
3.000 απόπειρες αυτοκτονίας κάθε μέρα
Ένα εκατομμύριο άνθρωποι κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο βάζουν τέλος στη ζωή τους, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), ενώ κάθε μέρα περίπου 3.000 κάνουν απόπειρα αυτοκτονίας και αυτοί που τελικά πετυχαίνουν τον σκοπό τους έχουν κάνει προηγουμένως 20 ή και περισσότερες απόπειρες.
Σύμφωνα με τον ΠΟΥ τα τελευταία 45 χρόνια υπάρχει αύξηση του αριθμού των αυτοκτονιών κατά 60% σε παγκόσμιο επίπεδο. Η αυτοκτονία σε μερικές χώρες και στις ηλικίες 15-44 ετών αποτελεί μια από τις τρεις πρώτες αιτίες θανάτου και τη δεύτερη αιτία στην ομάδα ηλικιών από 10-24 ετών.
Στην Ελλάδα σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας το 2006 σημειώθηκαν 394 θάνατοι από αυτοκτονίες (326 άντρες και 68 γυναίκες). Ο αριθμός όμως των καταγεγραμμένων υπολείπεται του πραγματικού επειδή κάποιες συγκαλύπτονται για λόγους «στιγματισμού» (π.χ. πτώση από ύψος, δηλητηρίαση κλπ).
Λόγω της αύξησης των αυτοκτονιών κατά 15% μετά την οικονομική κρίση ο αριθμός των θανάτων από αυτοκτονία στη χώρα μας το 2010 υπολογίζεται στους 500, αναφέρεται σε ανακοίνωση της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας με αφορμή τη 10 Σεπτεμβρίου που έχει καθιερωθεί από τον ΠΟΥ ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Αυτοκτονίας.
Η πρόληψη των αυτοκτονιών στις πολυπολιτισμικές κοινωνίες αποτελεί το θέμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Αυτοκτονίας, που έχει ως στόχο την παγκόσμια αφύπνιση και ενημέρωση για αυτό το σοβαρό κοινωνικό φαινόμενο, καθώς και την ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης και προαγωγής που οδηγούν στην αντιμετώπιση του.
http://www.skai.gr/news/health/article/179269/3000-apopeires-autoktonias-kathe-hrono/
Σύμφωνα με τον ΠΟΥ τα τελευταία 45 χρόνια υπάρχει αύξηση του αριθμού των αυτοκτονιών κατά 60% σε παγκόσμιο επίπεδο. Η αυτοκτονία σε μερικές χώρες και στις ηλικίες 15-44 ετών αποτελεί μια από τις τρεις πρώτες αιτίες θανάτου και τη δεύτερη αιτία στην ομάδα ηλικιών από 10-24 ετών.
Στην Ελλάδα σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας το 2006 σημειώθηκαν 394 θάνατοι από αυτοκτονίες (326 άντρες και 68 γυναίκες). Ο αριθμός όμως των καταγεγραμμένων υπολείπεται του πραγματικού επειδή κάποιες συγκαλύπτονται για λόγους «στιγματισμού» (π.χ. πτώση από ύψος, δηλητηρίαση κλπ).
Λόγω της αύξησης των αυτοκτονιών κατά 15% μετά την οικονομική κρίση ο αριθμός των θανάτων από αυτοκτονία στη χώρα μας το 2010 υπολογίζεται στους 500, αναφέρεται σε ανακοίνωση της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας με αφορμή τη 10 Σεπτεμβρίου που έχει καθιερωθεί από τον ΠΟΥ ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Αυτοκτονίας.
Η πρόληψη των αυτοκτονιών στις πολυπολιτισμικές κοινωνίες αποτελεί το θέμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Αυτοκτονίας, που έχει ως στόχο την παγκόσμια αφύπνιση και ενημέρωση για αυτό το σοβαρό κοινωνικό φαινόμενο, καθώς και την ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης και προαγωγής που οδηγούν στην αντιμετώπιση του.
http://www.skai.gr/news/health/article/179269/3000-apopeires-autoktonias-kathe-hrono/
Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011
Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011
Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2011
Τετάρτη 17 Αυγούστου 2011
Παρασκευή 12 Αυγούστου 2011
Δευτέρα 1 Αυγούστου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)